TEKSt:  Pien Poncin

Gamen.” Als ik dat zeg, denken veel mensen aan asociale tieners die ongezond in een donkere kamer zitten met lege zakjes chips en energiedrinkblikjes, starend naar een lichtgevend scherm met een controller in hun hand. Maar eigenlijk is dit alleen het stereotype, wat totaal niet klopt. Gaming is namelijk niet anti-sociaal, integendeel! Het is een manier om banden te versterken en nieuwe vriendschappen te sluiten.

Om te beginnen zal ik een eigen ervaring delen. Bijna vijf jaar geleden, toen ik een jaar of twaalf was en dus net in
de brugklas zat, speelde ik veel Minecraft met wat klas-genoten. We skypten tijdens het spelen en soms chatten
we via Minecraft. We bleven bijna een heel jaar elke dag Minecraften en zo zijn we hele goede vrienden geworden. Vandaag de dag ben ik nog steeds super hecht met die vrienden, ondanks dat ik geen Minecraft meer speel.
Het is ook mogelijk om via Minecraft nieuwe vrienden te ontmoeten. Via een openbare server kan je met duizenden andere spelers chatten.

Ook heb ik ooit via een online chatsite met mensen gechat die dezelfde interesses hadden als ik. Zo ontmoette ik een jongen uit Duitsland die, net als ik, erg van Nintendospelen en Zelda hield. We hebben lang op die site gepraat en toen we weg moesten wisselden we skypenamen uit, zodat we contact konden houden. Sindsdien gamen we best vaak via Internetconnecting op Nintendo en ook Minecraft. Ik ken hem inmiddels twee jaar en we zijn goede vrienden, alleen maar omdat we allebei van gamen houden.

Daarnaast is dit de nieuwe generatie. Technologie wordt steeds centraler in de wereld. Ik vind het jammer dat mensen ervan afhankelijk worden. Zonder telefoon kun je nauwelijks overleven in een wel-varend land als Nederland. Maar aan de andere kant is het ook super mooi om te zien dat tijd niet stil staat en is het een goede methode om zo ook met mensen aan de andere kant van de wereld te kunnen praten en gamen.

Bij sommige spellen kun je ook op teamspeak en ben je samen aan het gamen. Teamspeak is een soort Skype wat bij gameconsoles hoort. Zo praat je bijvoorbeeld over hoe je het beste iemand kan besluipen in een schietspel of hoe je iets in elkaar kan zetten.

Veel mensen zeggen dat je door virtueel contact niet genoeg fysiek contact met je vrienden hebt, maar ik vind dat het eigenlijk niet uitmaakt of je via een microfoon tegen elkaar praat of als je voor elkaar staat en praat. En waarom zou whatsappen of bellen wel sociaal zijn? Als je met vrienden gamet doe je eigenlijk hetzelfde, maar doe je tenminste iets leuk samen. Bij bellen of whatsappen ben je meestal bezig met iets anders naast praten tegen een persoon.

Pien is één van de Animated Youngsters
die in 2015 het gelijknamige talentontwikkelingstraject over gaming
en gamecultuur volgde bij MAMA.

Met dank aan/With thanks to: Milou Brockhus, Caetano Carvalho, Vrienden van/Friends of Younes Chokry, Angelica Falkeling, Jack Halbertsam, Wayne Horse, Willem de Kan, Dennis Muñoz Espadiña, Pendar Nabipour, Pien Poncin,
Tommy Ventevogel, Marloes de Vries, Lilith Zone.

THISISMAMA verschijnt twee keer als zelfstandige webpublicatie in aanloop naar de lancering van MAMA’s nieuwe webomgeving tijdens de opening van het nieuwe culturele seizoen 2017-2018. / THISISMAMA will be released twice as a stand alone webpublication prior to the launch of MAMA’s new webplatform timed with the opening of the cultural season 2017-2018.

Redactie/Editorial board:
Nathalie Hartjes, 
Milou Terpstra,
Kevin van Vlierden,
Gino van Weenen

 

Vormgeving/Design:
OONA DESIGN OFFICE

MAMA wordt ondersteund door/ is supported by:
Gemeente Rotterdam & Mondriaan Fonds

CHOK

Social Gaming

Mamasté